Havenlaan

300 platanen op het nippertje gered, 1.500.000 kasseien dreigen te verdwijnen

Milieustakingsvordering: samenvatting van het vonnis van 5 oktober 2011

Posted on | oktober 27, 2011 | No Comments

Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest is veroordeeld omdat niet alle geplande werkzaamheden in de stedenbouwkundige vergunning vermeld stonden en omdat de manier waarop die vergunning was afgeleverd in strijd was met meerdere wettelijke bepalingen.

De rechter merkt op dat het Gewest zijn eigen wetgeving heeft overtreden, in het bijzonder de Brusselse Code voor Ruimtelijke Ordening, en dat de stedenbouwkundige vergunning onvoldoende gemotiveerd is.

Wat betreft de technische koker is de redenering van de rechter als volgt. De technische koker vormt een onlosmakelijk onderdeel van het project maar komt niet in de vergunning voor. Toch maakte hij al bij de aanvraag in 2008 deel uit van de plannen. Om die fout recht te trekken had de vergunning gewijzigd moeten worden, maar dat is niet gebeurd. De rechter merkt hierover op: “het is opmerkelijk dat er nog geen aanvraag tot wijziging van de stedenbouwkundige vergunning was ingediend toen de technische koker in het lastenboek van september 2010 werd vermeld”. Om die reden kon de afgevaardigde beambte niet met kennis van zaken over de aanvraag beslissen.

Het achterwege blijven van bijzondere bekendmakingsmaatregelen in de gemeente Molenbeek noemt de rechter een onregelmatigheid, maar zij betrekt dit verder niet in haar oordeel, omdat niet bewezen is dat het enig concreet verband houdt met het milieu of de stedenbouwkundige regels.

Aangezien het Gewest zijn project in de vergunningsaanvraag zelf had voorgesteld als een ingrijpende herstructurering en een verkeerssimulatie had aangevraagd (die het probeerde te laten doorgaan voor milieueffectenrapport), gaat het wel degelijk over een wezenlijke wijziging van het verkeersstelsel, en zo’n wijziging vereist een milieueffectenrapport.

Het feit dat het Gewest geen afdoende redenen heeft opgegeven om af te wijken van het advies van de eigen administratie en van de “zeer omstandige bespreking” van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen is eveneens een onaanvaardbaar mankement. Bovendien had het Gewest moeten motiveren hoe de werkzaamheden de kwaliteit van het stedelijk landschap zouden verbeteren.

De rechter merkt op dat de bijzondere bekendmakingsmaatregelen (aanplakking, openbaar onderzoek en overlegcommissie, allemaal vereist volgens de Code voor Ruimtelijke Ordening) zijn uitgehold doordat er geen milieueffectenrapport was en de milieueffecten dus ook niet in het aanvraagdossier besproken werden. “De rechtvaardiging die verweerder a posteriori voor zijn project aanvoert, doet niets af aan de ernst van de geconstateerde inbreuk op de milieunormen.”

Bijgevolg heeft de rechter geoordeeld dat de werkzaamheden moeten worden gestaakt en de werf in zijn oorspronkelijke staat moet worden hersteld op straffe van een dwangsom.

Tegen dit vonnis kan nog beroep worden aangetekend.

Nu blijkt dat de bezwaren die zijn geuit tijdens het openbaar onderzoek in 2008 terecht waren, kunnen we ons afvragen waarom we naar de rechter moeten om te worden gehoord.

Volledige tekst van het vonnis (pdf / enkel in het Frans)

Comments

Leave a Reply





*