Havenlaan

300 platanen op het nippertje gered, 1.500.000 kasseien dreigen te verdwijnen

EEN FEESTELIJKE OPENING… EN DAARNA?

Posted on | september 18, 2012 | No Comments

Lintjes knippen, handjes schudden, eenmaal de ministers en fotografen weg zijn, wel dan gebeurt er gewoon niets meer.

Jaren gaan voorbij. Geen onderhoud. Langzaam maar zeker verloedert de boel. Tot ze beslissen alles maar van nul af aan opnieuw te doen.

Brussel-Mobiliteit is niet in staat om de gewestwegen te onderhouden, omdat ze daar eenvoudig geen personeel voor hebben. Er werken bij Brussel-Mobiliteit welgeteld 30 arbeiders. In de winter moeten die sneeuwruimen. Daarom verloedert de toestand zo langs die wegen. Kasseien komen los, verkeersborden hangen er schots en scheef bij, overal onkruid. Ter vergelijking, bij Leefmilieu Brussel die instaan voor het onderhoud van de gewestelijke parken en tuinen, werken – ploegbazen inbegrepen – 180 arbeiders.

Dat is meteen ook de reden waarom Brussel-Mobiliteit alle infrastructuurwerken uitbesteedt. En op de kop toe veel te weinig toezicht houdt op die leveranciers. Ze hebben immers maar 9 controleurs voor alle opgestarte werven samen.

Dan nog een vleugje typische bureaucratische efficiency:

Stel je even voor, een administratie die jaarlijks 30 miljoen euro kan besteden aan infrastructuurwerken. Die stelt liever 10 dossiers van 3 miljoen samen dan 100 dossiers van 300.000 euro. De procedure blijft immers nagenoeg dezelfde, of het nu om werken voor 3 miljoen euro of om werken voor 300.000 euro gaat. Die administratie geeft dus “per definitie” de voorkeur aan minder, maar grote dossiers boven veel kleine dossiers. Gevolg: er zijn in Brussel een aantal hele grote werven aan de gang, maar nergens is er onderhoud. Onderhoudsdossiers vragen meestal niet zulke grote budgetten, maar ze vragen wel veel meer toezicht.

En dat is nu precies de reden waarom de Havenlaan al 40 jaar lang geen onderhoud kreeg.

En daarom wil Brussel-Mobiliteit ons daar nu een stoep + fietspad opdringen in asfalt, die een fundering van 30 cm diep vereisen (en € 800.000 kost). En daarom komen ze niet gericht tussen om te herstellen wat nog is te recupereren en de andere stukken opnieuw aan te leggen met dolomiet of ternair zand (kost: minder dan € 200.000).

En daarom blijft mevrouw GOUWELS er maar op hameren dat een stoep met dolomiet of ternair zand veel meer kost aan onderhoud. Terwijl het genoeg zou zijn als een keer per jaar twee wegwerkers met een kruiwagen de stoep aflopen en hier en daar een kuiltje dat zou ontstaan zijn, weer opvullen. Omdat Brussel-Mobiliteit die twee wegwerkers niet heeft, verklaart mevrouw de minister dat het “moeilijk” is om zo’n stoep te onderhouden. Dat is pure schijnheiligheid: mevrouw de minister verspilt liever het gewestelijk budget aan nieuwbouwwerken, omdat de structuur van haar dienst het onmogelijk maakt de gewestwegen te onderhouden.

Wij eisen dat het organigram van Brussel-Mobiliteit wordt aangepast en dat er een ploeg bijkomt van vakbekwame stratenmakers, kasseileggers, wegwerkers, snoeiers en onderhoudspersoneel. Is dat te veel gevraagd in een stad die kreunt onder een gebrek aan werkgelegenheid voor arbeiders?

Comments

Leave a Reply





*